Svi mi: poezija sna
23. 11. 2024.
Kontakt galerija SKC, 19:00
Poetska predstava
U korijenu koncepta je bavljenje odnosom svjesnog i nesvjesnog, jezičkog koje se pretače u vizuelno i obratno, kao i vezom između individualnog, onog što u ličnosti nazivamo jedinstvenim, i društvenog konteksta, tj. jedinstva u širem smislu.
Trinaest pjesnik/inj/a scenski otjelovljenih u isto toliko persona: devet političara, jednu „estradnu zvezdu“, jednog predstavnika institucionalizovane religije i dvoje tarot čitača, predstavljaju popularne likove u sociopolitičkoj sferi koju gradimo, tj. pjesnički i psihološki – njihove sijenke. Svi su, zajedno sa publikom, okupljeni u okviru „Konferencije za čitanje
snova iz naroda“ gdje se publici otvaraju tarot karte na osnovu kojih pjesnik/inja, svako iz svog zadatog karaktera, govori pjesmu. Nakon što se „pročita“ prvih jedanaest karata, pjesnikinje i pjesnici, u drugom činu, na novih jedanaest karata koje će publici dodijeliti tarot tumači, odgovaraju u novom „ruhu“, oslobođeni maski jedanaest popularnih karaktera koji
predstavljaju mračnu stranu slike naše sociopolitičkopsihološke realnosti. U ovom trenutku preobražaja, tretira se napetost strujanja svjesnih predstav/ljanj/a pojedinca i društvene realnosti i autentičnog pojedinačnog doživljaja tog svijeta, mahom podsvjesnog, a iz kog i spoljni proističe, pa se u njega vraća. U drugom činu, pjesnikinje i pjesnici se približavaju publici,
i fizički, oslobodivši se i slojeva kostima i persona, poezija zauzima prostor, skida maske – onima na sceni, ali i slušaocima jer se njihove „karte otvaraju“, a svi pomenuti likovi čine život koji nas okružuje, ulazi u nas, ali i iz nas izlazi. Politika, religija, mediji, „magija“ – u svom negativnom djelovanju koriste snove i podsvijest za manipulaciju, a poezija za otkrivanje
čovjeka čovjeku, i može da okrene sve troje pomenuto u tu svrhu i na taj način bude subverzivna.
Poezija jedina sve zna. „Poezija zna!“ je zato i naziv performansa u kom se jezik i vizuelno prepliću i nadopunjuju, kao što se svako od nas posebno suočava sa svojim unutrašnjim, ali i spoljašnjim svijetom između kojih postoji živa i neraskidiva veza. Ljepota predstavljanja tog odnosa, ljepota u potrebi, namjeri i realizaciji procesa predstavljanja tog odnosa zarad artikulacije čovjeka, i čovjeka u svijetu, čini onu umjetničku i ljudsku namjeru analize zarad snažnije sinteze svih čionica savremene svakodnevnice kojoj ovom prilikom pjesnikinje i pjesnici kroz pjesnički performans odaju počast.
(Marija Dragnić)