DESTABILIZACIJA / PHI (Φ) phenomenon
Anja Tončić
19. 10. 2021.

Kontakt galerija u 20:00

Izložbu će otvoriti dr Bojan Otašević, redovni profesor FILUM Kragujevac.

 

 

 

DESTABILIZACIJA / PHI (Φ) phenomenon

 

Umetnost Anje Tončić bavi se tehnološkom preciznošću, neizvesnostima i greškama – područjima relevantnim za proučavanje osnovnih svojstava, struktura i kretanja materije u naučnim oblastima, kao i svih oblika kreativnog izražavanja.

Njeno trenutno seciranje likovnih raspona se ne zasniva na digitalnim intervencijama (što bi u ovom slučaju bilo „linija manjeg otpora“), već isključivo na crtačkoj vizualizaciji podataka čiji je cilj prevođenje svojstava snopa čestica – sa fokusom na njegove nepreciznosti i kolebanja – izazivajući granice izdržljivosti praznog platna i belog papira.

Njena praksa je osobito uočljiva u ideji da se dobrovoljno graniči s područjem mogućeg stvarnog kretanja, međutim, u meri u kojoj vizuelno kretanje može izazvati u oku recipijenta određenu promenjivu oscilaciju, poznatu kao nistagmus, gde se destabilizacija proteže na celo polje vida. To je zato što faktori percepcije intervenišu kako bi ukazali na održivu vrstu kretanja – pomerajem ili deformacijom celog objekta ili jednostavno njegove površine.

Max Wertheimerov fenomen phi (φ)  i mnoge njegove varijacije su korišćene u Anjinim kompozicijama stvaranjem naizgled stabilnih oblika, dok se u isto vreme jedno od pojavnih prikaza pojavljuje ubrzo nakon što se drugo razložilo – menjajući dimenzije, ali ostajući na istoj površini.  Anomalan odraz i refrakcijske fenomene ona posmatra u ovom režimu u optički tankim linijskim nizovima. Fazni diskontinuiteti pružaju veliku fleksibilnost u modelovanju iluminatornih snopova, što Anja koristi u cilju konceptualnog izazivanja inertne pozicije klasičnog crteža i slikarstva, koji se na formalno-stilskom planu generišu kroz prikaz formi koje su flukturne i ubrzavajuće, iako omeđene konvencionalnim okvirom statičnog medija.

Interferencijski vrtlog preispitane ritmičnosti predvodi celinu prikaza apsorbujući okolne vizuelne elemente u sopstvenu organizaciju mase, volumena i vibracija, istovremeno koristeći iluzornu pokretnost crtačkog manira kao sredstvo oblikovanja i izraza stava o fenomenu pomeraja kao i aerodinamike svetlosti u likovnim odnosima.

 

– Isidora Hawrot

 

 

 

Anja Tončić’s art deals with technological precision, uncertainties and errors – areas relevant to the study of the basic properties, structure and movement of matter in the scientific sense, as well as all forms of creative expression.

Her current dissection of artistic ranges does not focus on digital interventions (which in this case would be a “line of least resistance”) but exclusively on traditional drawing visualizations of data aimed at translating the properties of a particle beam – with a focus on its inaccuracies and oscillations while challenging the endurance limits of blank canvas and white paper.

Her practice is particularly noticeable in the idea of voluntarily bordering the area of a possible actual movement, however, to the extent that the visual motion could evoke in the recipient’s eye certain variable oscillation, known as nystagmus, where the distortion extends to the entire field of vision. This is merely because perceptual factors intervene to indicate a sustainable type of movement – through the displacement or deformation of an entire object or simply its surface. Max Wertheimer’s phenomenon phi (φ) and its many auxiliary varieties are used by Anja’s compositions by creating seemingly settled objects or shapes while one of the two appears soon after the other has dissolved – altering dimensions while remaining in the same place. She observes anomalous reflection and refractive phenomena in this mode in optically thin line sequences. Phase discontinuities provide great flexibility in modeling illuminator beams, which Anja uses to conceptually challenge the inert position of classical drawing and painting, which are generated on a formal-stylistic level through the representation of forms that are fluctuating and accelerating, although bounded by a conventional media.

The interference vortex of re-examined rhythmicity leads the whole display by absorbing the surrounding visual elements into its own organization of mass, volume and vibration, while using the illusory mobility of drawing style as a mean of shaping and expressing formulation of the virtual motion and aerodynamics of light in artistic relations.

 

– Isidora Hawrot

 

 

 

Anja Tončić (1996, Beograd) diplomirala je na osnovnim akademskim studijama 2018. god., kao i na Master studijama 2019. god. na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, na odseku slikarstvo pod mentorstvom profesora Milete Prodanovića.

Proglašena je za najuspešnijeg studenta generacije na Fakultetu likovnih umetnosti 2019. godine.
Od 2013. godine aktivan je učesnik na preko 70 grupnih i 11 samostalnih izlagačkih projekata u zemlji i inostranstvu.
Dobitnik je 12 nagrada, od kojih se izdvajaju otkupna nagrada Galerije Fabriano u Italiji, Nagrada Fakulteta likovnih umetnosti za slikarstvo “Rista i Beta Vukanović – slikari” i Stevan Knežević nagrada za crtež.
Od 2019. god. je predstavnik Saveta Rektorata Univerziteta umetnosti u Beogradu.
Od 2018. godine aktivno sarađuje sa galerijom X Vitamin u Beogradu.
Član je Udruženja likovnih umetnika Srbije (ULUS) od 2020. godine, kao i u statusu samostalnog umetnika.

Likovna praksa Anje Tončić obuhvata niz medija, uključujući crtanje, slikarstvo, grafičke tehnike, instalacije, objekte, animaciju i mozaik.

Njeni radovi se nalaze u kolekcijama galerija X Vitamin, OSTEN Galerije u Skoplju, Galerije Fabriano u Italiji, Degen Galerije u Bazelu, galerije Steps u Tokiju, kompanije Deloitte u Beogradu, kao i u privatnim kolekcijama u Srbiji, Austriji, Rusiji, Švajcarskoj, Belgiji, SAD, Australiji i Indiji.

Trenutno živi i radi u Beogradu.